அறுசுவை அறுவை - படித்ததில் பிடித்தது

கோரமான மரணம் ஒன்று உயிரைக் கொண்டுப் போனதே உயரமான கனவு இன்று அலையில் வீழ்ந்து போனதே இசையும் போனது திமிரும் போனது தனிமை தீயிலே வாடினேன் நிழலும் போனது நிஜமும் போனது எனக்குள் எனையே தேடினேன் கனவே கனவே கலைவதேனோ கரங்கள் ரணமாய் கரைவதேனோ நினைவே நினைவே கரைவதேனோ எனது உலகம் உடைவதேனோ கண்கள் ரெண்டும் நீரிலே மீனைப் போல வாழுதே கடவுளும் பெண் இதயமும் இருக்குதா அட இல்லையா ஓ ஹோ நானும் இங்கே வலியிலே நீயும் அங்கோ சிரிப்பிலே காற்றில் எங்கும் தேடினேன் பேசி போன வார்த்தையை இது நியாயமா மனம் தாங்குமா என் ஆசைகள் அது பாவமா கனவே கனவே கரங்கள் ரணமாய் நினைவே நினைவே கலைவதேனோ எனது உலகம் உடைவதேனோ -- மோகன் ராஜ்  (டேவிட்)

காபி ஷாப்பில் 'மது அருந்தக்கூடாது' வாசகம். நான் பருகிக்கொண்டிருந்தேன் உன்னை! * இளநீரை குடித்தது அவள்தான் குளிர்ந்துபோனது என்னவோ நான். * ஹோட்டலில் சாப்பாடு சொல்லிவிட்டு ருசித்துக்கொண்டிருந்தோம் நாங்கள் ஒருவரை ஒருவர். * காபி சொல்லிவிட்டு உரையாடிக்கொண்டிருந்தோம் சில்லிட்டிருந்தது மனசும். * ஐம்புலன்களுக்கும் இன்பம் அளித்தது அவள் கொடுத்த ஒரு சின்ன முத்தம். * பேறுகாலத்துக்காக பிறந்த வீடு சென்றுவிட்டாய் தாயை அணைத்துக்கொண்டு தூங்கும் குழந்தையின் ஏக்கமாய் என் இரவு. * உன் முனகல்களையும் சிணுங்கல்களையும் ரகசியமாய் சொல்லிச் சிரிக்கின்றன நம் தலையணைகள் நீ இல்லத இரவுகளில். * பணியிலும் மனதிலும் அழுத்தும் இறுக்கத்தை அப்புறப்படுத்துகிறது உன் ஆலிங்கனம். * நாம் ஒத்தவர்கள்தானே பின்பு ஏன் விலக்குகின்றாய் விலகி ஓடுகின்றாய் ஓ... ஒத்த துருவங்கள் விலக்கிக்கொள்ளும் அல்லவா! ---- சிவராஜ்

கரையில் நின்றிருந்த உன்னைப் பார்த்ததும் கத்தி விட்டன கடல் அலைகள்... 'கோடான கோடி ஆண்டுகள் எம்பி எம்பிக் குதித்து கடைசியில் பறித்தே விட்டோமோ நிலவை!' என்று. தொலைப்பேசியில் நீ எனக்கு தானே 'குட்நைட்' சொன்னாய். ஆனால் இந்த இரவோ அதைத்தான் நீ 'நல்ல இரவு' என்று சொல்லிவிட்டதாக நினைத்து விடியவே மாட்டேன் என்று அடம் பிடிக்கிறதே. தான் வரைந்த ஓவியத்தை கடைசியாக ஒரு முறை சரி செய்யும் ஓவியனைப் போல் நீ ஒவ்வொரு முறையும் உன் உடையை சரி செய்கிறாய். காற்றோடு விளையாடிக் கொண்டிருந்த உன் சேலைத் தலைப்பை இழுத்து நீ இடுப்பில் செருகிக்கொண்டாய். அவ்வளவு தான்... நின்றுவிட்டது காற்று.  

நனைந்த என் விழிகளை நாசுக்காக துடைத்துவிட்டு பூட்டிய என் இதழ்களில் புன்னகையை மலரவிட்டு நல்லவற்றை நையாண்டியாய் எடுத்துரைத்து நான்கு பக்கமும் நான் உண்டு என்று நம்பிக்கை தரும் உறவாய்...... -- கருத்தவன்

  சனிக்கிழமை மாலையே துவங்கிவிடுகிறது ஞாயிற்றுக்கிழமை விடுமுறையின் குதூகலம் ... பள்ளி செல்கிற குழந்தைகளுக்கு ஞாயிறு காலை செய்தித்தாள் இணைப்புகளுடன் ஒன்றிவிடுகின்றார் ஓய்வு பெற்ற தாத்தா தொலைக்காட்சியின் ஆட்டம் பாட்டங்களில் ஆரவாரிக்கின்றனர் அக்காவும் தங்கையும் சூரியன் சுட்டெரிக்கத் துவங்கும் வரை தூக்கத்தில் கிடக்கின்றனர் அண்ணன்கள் அசைவ உணவுத் தயாரிப்புக்காக மார்க்கெட்டில் இருந்து திரும்புகின்றனர் அப்பாவும் சித்தப்பாக்களும் மெலிதான டாஸ்மாக் வாசனையுடன் அவரவர் ஞாயிற்றுக்கிழமை அவரவர் விருப்பம்போல ஆனால் அன்றாடம்போலவே அடுப்படியில் தொடங்கி அங்கேயே முடிகிறது அம்மாவின் ஞாயிற்றுக்கிழமை! - ரவி மோகனா ( விகடன், 2010)

********* நீ வயசுக்கு வந்தபோது தடுமாறிய என் முதல் கூச்சத்திற்குக் குட்டு வைத்து நம் நட்பைக் காப்பாற்றியவள் நீ ********* அம்மா அப்பாவிடம் அறிமுகப்படுத்த முதன்முதலாக என்னை நீ உனது வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றிருந்த போது வழக்கமான அம்மாக்களின் சந்தேகத்தையொத்த பரிமாறலுக்கு நடுவே.... ''எப்போதும் இவன் உன் மருமகனாக முடியாது ஏனெனில் இவன் என் நிச்சயிக்கப்பட்ட நண்பன்'' உன் குரல் இப்போதும் கேட்கிறது எனக்குள். ********* அடிவானத்தை மீறிய உலகின் அழகு என்பது பயங்களற்ற இரண்டு மிகச்சிறிய இதயங்களின் நட்பில் இருக்கிறது *********  நீ என்னிடம் பேசியதை விட எனக்காகப் பேசியதில்தான் உணர்ந்தேன் நமக்கான நட்பை .... ********* என் காதலியை உனக்கு நான் அறிமுகம் செய்து வைத்தபோது நீ விழுங்கிய எச்சிலில் இருந்தது நமக்கான நட்பு ********* 'எனக்கு மட்டும்' என்று குவிகிற மையத்தையே காம்பாக்கிக் கொண்டு 'வெளி'வாங்கிப் பூக்கிறது நட்பு ********* ஆய்வை முடிக்கிறவரை காதலனை வரவேண்டாம் என்று கட்டளையிட்டாய் வந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும் என்று என்னிடம் கெஞ்சினாய் உ...

 ******* எல்லாவற்றிலும் எனக்குப் பிடித்ததையே நீ தேர்ந்தெடுத்தாய் உனக்குப் பிடித்ததையே நான் தேர்ந்தெடுத்தேன் அதனால்தான் நட்பு நம்மைத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறது ******* கடற்கரையின் முகம் தெரியாத இரவில் பேசிக் கொண்டிருந்த நம்மை நண்பர்களாகவே உணரும் பாக்கியம் எத்தனைக் கண்களுக்கு வாய்த்திருக்கும் ******** உனக்கு மடல் எழுத உட்காருகிற போது மட்டும்தான் அப்புறம் எழுதிக் கொள்ளலாம் என்பதற்கான அர்த்தமற்ற காரணங்கள் மிக எளிதாய் எனக்குக் கிடைத்து விடுகின்றன ********* போக்குவரத்து அதிகமுள்ள அந்தச் சாலையோரத்தில் நாம் பேசிக்கொண்டிருந்த பொழுது எத்தனை முறை காதுகளுக்குத் திரும்பினோம் என்று சொல்லிவிட முடியுமா உன்னால். *********** பேருந்து நிறுத்தத்திற்குச் சற்றுத் தள்ளிநின்று பேசுகிறவர்கள் காதலர்கள் நிறுத்தத்திலேயே நின்று பேசுகிறவர்கள் நண்பர்கள் *********** போகிற இடத்தில் என்னை விட அழகாய் அறிவாய் ஒருவன் இருந்து விடுவானோ என்கிற பயம் நல்லவேளை நட்பிற்கு இல்லை ***********   -- கவிஞர் அறிவுமதி 

மௌனம் அற்புதமான காதலை மட்டுமல்ல அதை உன்னிடம் சொல்ல முடியாத அதி அற்புதமான மௌனத்தையும் நீதான் எனக்குத் தந்தாய். கோலம் எதற்காக நீ கஷ்டப்பட்டுக் கோலம் போடுகிறாய்..? பேசாமல் வாசலிலேயே சிறிது நேரம் உட்கார்ந்திரு, போதும்! பூ ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சி உன்னைக் காட்டி என்னிடம் கேட்கிறது ஏன் இந்தப் பூ நகர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது? என்று! வானம் நீ எப்போதும் தலையைக் குனிந்தே வெட்கப்படுவதால் உன் மதிப்புமிக்க வெட்கத்தையெல்லாம் இந்தப் பூமி மட்டுமே தரிசிக்க முடிகிறது! ஒரேயரு முறை கொஞ்சம் உன் தலையை நிமிர்த்தி வெட்கப்படேன்... வெகுநாட்களாய் உன் வெட்கத்தைத் தரிசிக்கத் துடிக்கிறது வானம்! -- தபு ஷங்கர்

வரதட்சிணை எல்லாம் கேட்டு உன்னைக் கொடுமைப்படுத்திவிட மாட்டேன். ஆனால் அதைவிடக் கொடுமையாய் இருக்கும் என் காதல். ** கூந்தலில் பூவாசனை வீசும்; தெரியும். இந்தப் பூவிலோ உன் கூந்தல் வாசனையல்லவா வீசுகிறது! ** நீ கிடைக்கலாம் கிடைக்காமல் போகலாம் ஆனால் உன்னால் கிடைக்கும் எதுவும் எனக்கு சம்மதம்தான்.. ** எனது உறக்கத்தின் வாசலில் நான் காவல் வைத்திருக்கிறேன். உனது கனவுகளை மட்டும் அனுமதிக்க.. ** நீ வெயில் காரணமாக உன் முகத்தை மூடி கொண்டாய்.. உன் முகத்தை பார்க்காத கோபத்தில் சூரியன் எங்களை சுட்டெரிகிறது!! ** நீ சாய்வதற்கென்றே வைத்திருக்கும் என் தோள்களில் யார்யாரோ தூங்கிச் சாய்கிறார்கள் பயணத்தில் ** உன் தைல விரல்களுக்கு ஏங்குகின்றன என் தலைவலிகள்…… ** உன் பிறந்த நாளையும் பிறந்த நேரத்தையும் காட்டுகிற ஒரு கடிகாரம் என் அறையிலிருக்கிறது. "கடிகாரம் ஓடலியா?" என யாராவது கேட்டால் சிரிப்புத்தான் வரும்.. அது காலக் கடிகாரம் அல்ல என் காதல் கடிகாரம் ** மரத்தின் கீழ் உனக்காக காத்திருக்கையில் மரமேறிப் பார்க்கும் மனசு ** எனக்கு லீப் வருடங்கள் ரொம்ப பிடிக்கும் அந்த வருடத்தில்தான் இன்னும் ஒரு நாள் அதிகமாய் வாழலா...

என்னுள் நீ மெதுவாய்த் தான் நுழைந்தாய். மண்ணுள் நுழையும் வேரைப் போல, ஆழமாய்! முதலில் யார் உனக்கு வணக்கம் சொல்வதென தினமும் காலையில் சண்டை எனக்கும், சூரியனுக்கும்! “என்னைத் தொட்டுப் பேசாதே!” என்று சொல்லிவிட்டு நீ மட்டும் என் உள்ளங்கையைக் கிள்ளுகிறாயே இது என்னடி நியாயம்? அதிக நேரம் கண்ணாடி முன் நிற்காதே! நீ அதைத்தான் ரசிக்கிறாய் என நினைத்துக் கொள்ளப் போகிறது! நீ வரைந்த கோலம் அழகு என்கிறார்கள்! நீ கோலம் வரைவது அழகு என்கிறேன்! நீ பிறந்த பிறகுதான் உன் அப்பாவுக்கேப் பெயர் வைத்தார்களா? ‘அழகப்பன்’ என்று! --  அருட்பெருங்கோ

எங்கோ ஆட்டோ சத்தம் கேட்டு கண் விழித்தேன். தலை விண்ணென்று வலித்தது. இரவு லேட்டாக தூங்கியதின் விளைவு. தலையை லேசாக திருப்பி, நைட் ஸ்டாண்டில் இருந்த செல்ஃபோனை எடுத்து மணி பார்த்தேன், காலை மணி 5.00. தலையணையை கட்டிலில் நேராக சாய்த்து அதில் தலை வைத்தபடி எழுந்து அமர்ந்தேன். அருகில் படுத்திருக்கும் வருண்.....அன்றைய குறும்பு காதலன் ,இன்றைய என் ஆசை கணவன் தூக்கத்தில் புரண்டு படுத்தார். தூங்கும் போது கூட, மீசையின் கீழ் அதே குறும்பு புன்னகை......'கனவில் ஜொள்ளு விட்டுகிட்டு இருப்பாரா இருக்கும், இல்லீனா தூங்கும்போது கூடவா உதடு சிரிச்சுட்டே இருக்கும்', மனம் பொறுமினாலும்.........என்னை மயக்கி கட்டி போடும் அந்த வசீகர புன்னகையிலிருந்து என் பார்வையை விளக்க மனமில்லை. வைத்தகண் வாங்காமல் அவரையே கூர்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். நிச்சயம் இவரை பிரியத்தான் வேண்டுமா?? நாளையிலிருந்து காலையில் நான் எழுகையில் இந்த மந்திரப்புன்னகையை ரசிக்க முடியாதா? இருவரும் பரஸ்பரம் பேசி, சேர்ந்து எடுத்த முடிவுதானே..........பின் ஏன் பிரிவை நினைத்து மனம் இரகசியமாய் உள்ளுக்குள் அழுகிறது. மீண்டும் புரண்டு ப...

உன்னை நினைத்து இரவு முழுதும் அழுது முடித்து உறுதியாய்த் தீர்மானித்தேன் உன்னை மறந்து விடுவதென்று! உன் நினைவுகளை எங்கேனும் தொலைத்து விடலாமென அழுதுகொண்டு அழைத்துக்கொண்டு கிளம்பினேன்... திரையரங்கில்.. நூலகத்தில்.. புத்தக இடுக்கில்.. பேருந்தில்.. அலுவலகத்தில்.. சாலையில் பார்த்த குழந்தையின் சிரிப்பில்... எங்கே தொலைப்பதென அலைந்து திரிந்து மீண்டும் வீட்டிற்குத் திரும்பினேன். செருப்புகளைக் கழற்றுகையில் உறைத்தது! உன் நினைவுகளைக் காணவில்லை!! மகிழ்ச்சியாய் நுழைந்து படுக்கையறையைத் திறந்தேன் அங்கே... அலைந்த களைப்பில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய்.. என் கட்டிலில் படுத்து உறங்கிக் கொண்டிருந்தன உன் நினைவுகள்! -- றிசாந்தன்

நீயும் நானும் நடந்து சென்ற பாதை நீண்டு கொண்டேயிருக்கிறது முடிவில்லாமல்.... நாம் பேசிச் சிரித்த நிமிடங்களுக்கு சாட்சியாய் மெளனித்து நிற்கிறதே அதோ அந்த மரத்தை நினைவிருக்கிறதா? யாருக்குத் தெரியும்? சலசலத்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த பறவைகளின் பேச்சு நம்மைப் பற்றியதாகக்கூட இருக்கலாம்! உண்மை சொல்! உன்னை எனக்கு நினைவூட்டும் எதுவும் என்னை உனக்கு நினைவூட்டவில்லையா? உன் பார்வை காட்டும் பரிவு.. அன்பில் நனைந்த உன் கோபம்.. உன்னை என் நிழலாய் உணர வைத்த உன் காதல்.... அய்யோ! உன் பிரிவால் உயிர் கரையும் பொழுதுகளில்.... உன்னை இழந்ததற்கு பதிலாய் உயிரை இழந்திருக்கலாம் என்றே தோன்றுகிறது! -- றிசாந்தன்

நம் வீட்டில் நடக்கும் எல்லா நிகழ்ச்சிகளின் இறுதியில் எடுக்கபட்ட புகைப் படங்களிலும் என்னை பார்த்துக் கொண்டே நிற்கிறாய் நீ. நாமிருவரும் ஒன்றாய் அமர்ந்து படிக்கும் சமயங்களில் தெரியாமல் புத்தகத்தை மிதித்து விடும் என்னிடம் 'டேய் அது சரஸ்வதிடா தொட்டு கும்பிடுடா என்கிறாய்' தெரிந்தே உன் கால்களை உரசி விட்டு 'டீ நீ தேவதைடி' என்று தொட்டு கும்பிட வந்தாலோ முறைத்து விட்டு பின் துரத்த ஆரம்பிக்கிறாய். -- Courtesy: Vallinayagam Jayapadian :)

எ ன் வீடு எனக்கு பிடித்திருக்கு எதிர் வீட்டில் நீ இருப்பதால் ... ** து டிப்பதை விட உன்னை நினைப்பதற்கே நேரம் சரியாக இருக்கிறது என் இதயத்திற்கு   ** வ ரதட்சிணை எல்லாம் கேட்டு உன்னைக் கொடுமைப்படுத்திவிட மாட்டேன். ஆனால் அதைவிடக் கொடுமையாய் இருக்கும் என் காதல். ** கூ ந்தலில் பூவாசனை வீசும்; தெரியும். இந்தப் பூவிலோ உன் கூந்தல் வாசனையல்லவா வீசுகிறது! ** நீ கிடைக்கலாம் கிடைக்காமல் போகலாம் ஆனால் உன்னால் கிடைக்கும் எதுவும் எனக்கு சம்மதம்தான்.. ** எ னது உறக்கத்தின் வாசலில் நான் காவல் வைத்திருக்கிறேன். உனது கனவுகளை மட்டும் அனுமதிக்க.. ** நீ வெயில் காரணமாக உன் முகத்தை மூடி கொண்டாய்.. உன் முகத்தை பார்க்காத கோபத்தில் சூரியன் எங்களை சுட்டெரிகிறது!! ** நீ சாய்வதற்கென்றே வைத்திருக்கும் என் தோள்களில் யார்யாரோ தூங்கிச் சாய்கிறார்கள் பயணத்தில் ** உ ன் தைல விரல்களுக்கு ஏங்குகின்றன என் தலைவலிகள்…… ** உ ன் பிறந்த நாளையும் பிறந்த நேரத்தையும் காட்டுகிற ஒரு கடிகாரம் என் அறையிலிருக்கிறது. "கடிகாரம் ஓடலியா?" என யாராவது கேட்டால் சிரிப்புத்தான் வரும்.. அது காலக் கடிகாரம் அல்ல...

***** நீ சாய்வதற்கென்றே வைத்திருக்கும் என் தோள்களில் யார் யாரோ தூங்கிச் சாய்கிறார்கள் பயணத்தில்! ***** உன் தைல விரல்களுக்கு ஏங்குகின்ற என் தலைவலிகள் ****** நீ எந்த உடையிலும் கவிதையாகத்தான் இருக்கிறாய் சேலை கட்டியிருக்கும் போது தான் தலைப்புடன் கூடிய கவிதையாகிறாய்.. ******* உன் கையசைவிற்க்காகவே எத்தனைமுறை வேண்டுமானாலும் உன்னிடம் இருந்து விடை பெறலாம்... ******* -- தபு ஷங்கர்  

சில பொழுதாவது சோகப்படு, ஆனந்தத்தின் அருமை புரியும். யாருக்காவது கண்ணீர் விடு, புன்னகையின் பெருமை புரியும். ஒருநாளாவது பணமில்லாமல் ஊர்சுற்று, வறுமையின் கொடுமை தெரியும். மாளிகைவிட்டு மண் குடிசைக்கு வா, அன்றாடங்காய்ச்சியின் அழுகுரல் புரியும். மொழிபுரியாத தேசத்திற்க்குச் செல், கல்வியின் அவசியம் தெரியும். அன்பிற்குரியவர்களிடமிருந்து விலகிப்பார், மரணத்தின் வேதனை புரியும். குற்றவாளிகளின் கதறலைக் கேள், முன்கோபத்தின் பின்விளைவு புரியும். காலைப்பத்திரிகை விற்பனை பின்தொடர், வாழ்க்கையின் வேகம்தெரியும். கடற்கரையில் குடிநீர் விற்பனைக் கேள், வாழ்க்கையின் தாகம் புரியும். உழைக்கும் சிறுவர்களை சற்றுப்பார், வாழ்க்கையின் அச்சம் தெரியும். உயர்ந்தவர்களின் வரலாறு படி,  வாழ்க்கையின் வலி புரியும். -- வலைபதிவிலிருந்து

தடுக்கி விழுந்தால் மட்டும் அ,ஆ சிரிக்கும்போது மட்டும் இ,ஈ சூடுபட்டால் மட்டும் உ,ஊ அதட்டும்போது மட்டும் எ,ஏ ஆச்சர்யத்தின்போது மட்டும் ஒ,ஓ வக்கனையின்போது மட்டும் ஒள விக்களின்போது மட்டும் ஃ ! என்று தமிழ்பேசி மற்ற நேரம் வேற்று மொழி பேசும் தமிழர்களிடம் சொல்லுங்கள் உன் மொழி தமிழ் மொழியென்று !!!! தமிழ் நம் அடையாளம் ! -- இணையத்திலிருந்து

குரங்குக்கும் கோவில் கண்டோம் - தேங்காய் குடிமிக்கும் தெய்வம் கண்டோம் - சொறி சிறங்கு பயலையும் சாமி என்றால் சீவதம் உய்வதெந்நாள் ? மொட்டையே அடித்தடித்து மண்டையில் மயிரு போச்சு மொட்டையில் வெயிலடித்து மூளையும் கருகி போச்சு பட்டியில் ஆடு போச்சு பணங்காசு தானும் போச்சு வட்டிக்கு பணங் கொடுத்தோன் வாசலில் நின்ற போது கட்டிய தாலியிலே கயிறு தான் மிச்சமாச்சு . கெட்டு நாம் போன பின்னும் கீழென ஆன பின்னும் இட்டிடும் கல்லை தொட்டு இன்னுமா வணங்க வேணும் ? - துளசிதாசன் .

முதல் சந்திப்பில் வார்த்தையின் ஊடே . ஊர் வரை நுழைந்து சாதியின் பெயரை நாசூக்காக கேட்டறிவதும் . நடிகையின் புதிய அந்தரங்கத்தை தேநீர் விலையில் பறிமாறிக் கொள்வதும் அடங்க மறுத்திடும் காமக் கடும்பசிக்கு பார்வையின் ஊடே கூடு பாய்ந்து பசியாறுவதும் காதலின் புதிய கணக்கை கடக்க நேரிடுபவர்களின் மீது திணிப்பதும் பொதுவான ஒரு வியாதி இருக்கத்தான் செய்கிறது எல்லாரிடத்திலும் . -- க . லட்சுமணன் .