அறுசுவை அறுவை - படித்ததில் பிடித்தது

கரையில் நின்றிருந்த உன்னைப் பார்த்ததும் கத்தி விட்டன கடல் அலைகள்... 'கோடான கோடி ஆண்டுகள் எம்பி எம்பிக் குதித்து கடைசியில் பறித்தே விட்டோமோ நிலவை!' என்று. தொலைப்பேசியில் நீ எனக்கு தானே 'குட்நைட்' சொன்னாய். ஆனால் இந்த இரவோ அதைத்தான் நீ 'நல்ல இரவு' என்று சொல்லிவிட்டதாக நினைத்து விடியவே மாட்டேன் என்று அடம் பிடிக்கிறதே. தான் வரைந்த ஓவியத்தை கடைசியாக ஒரு முறை சரி செய்யும் ஓவியனைப் போல் நீ ஒவ்வொரு முறையும் உன் உடையை சரி செய்கிறாய். காற்றோடு விளையாடிக் கொண்டிருந்த உன் சேலைத் தலைப்பை இழுத்து நீ இடுப்பில் செருகிக்கொண்டாய். அவ்வளவு தான்... நின்றுவிட்டது காற்று.  

அவளிடம் மதி மயங்கு! உனக்காகப் பிறந்தவள், உனக்கென்று ஒதுக்கப்பட்ட காதல் கணத்தில்... சட்டென்று உன் கண் முன்னே தோன்றுவாள். அந்த தேவ நிமிஷத்தில் நீ தொலைந்துபோவாய்! உன் நண்பர்கள், அவளது வீதியில் தொலைந்துகிடக்கும் உன்னைக் கண்டெடுத்து வந்து உன்னிடம் கொடுப்பார்கள். அது அவர்கள் நட்பின் கடமை. உன் காதலின் கடமை என்ன தெரியுமா? உன் நண்பர்கள் கொடுத்த உன்னை எடுத்துக்கொண்டு உடனே அவளிடம் ஓட வேண்டும். மீண்டும் தொலைப்பதற்காக! * ஆயிரம் முறை அவள் கண்ணில் படு! அவள் திரும்பிப் பார்க்கும் இடத்தில் எல்லாம் நீ அவள் கண்ணில் பட வேண்டும். அதிசயமாய் அதிகாலை வாசல் தெளிக்க அவள் வரும் நாளில் பனித் துளி மாதிரி பார்வையில் படு. குடும்பத்தோடு அவள் இரண்டாம் ஆட்டம் பார்த்துவிட்டுத் திரும்பும் நள்ளிரவிலும் அவள் கண்ணில் படு. எங்கெங்கும் அவள் உன்னைப் பார்க்க வேண்டும். இவன் ஒருத்தனா... இல்லை ஏழு பேரா என அவள் குழம்ப வேண்டும். குட்டையைக் குழப்பி மீன் பிடிப் பதைப் போல, அவள் மனதைக் குழப்பி மனதைப் பிடிக்கும் வித்தை இது! * இதயத்தை அலங்கரி! ஒருத்தி நுழையப் போகிறாள் என்பது தெரிந்த நொடியிலேயே, உள்ளங்கை ...

மௌனம் அற்புதமான காதலை மட்டுமல்ல அதை உன்னிடம் சொல்ல முடியாத அதி அற்புதமான மௌனத்தையும் நீதான் எனக்குத் தந்தாய். கோலம் எதற்காக நீ கஷ்டப்பட்டுக் கோலம் போடுகிறாய்..? பேசாமல் வாசலிலேயே சிறிது நேரம் உட்கார்ந்திரு, போதும்! பூ ஒரு வண்ணத்துப் பூச்சி உன்னைக் காட்டி என்னிடம் கேட்கிறது ஏன் இந்தப் பூ நகர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது? என்று! வானம் நீ எப்போதும் தலையைக் குனிந்தே வெட்கப்படுவதால் உன் மதிப்புமிக்க வெட்கத்தையெல்லாம் இந்தப் பூமி மட்டுமே தரிசிக்க முடிகிறது! ஒரேயரு முறை கொஞ்சம் உன் தலையை நிமிர்த்தி வெட்கப்படேன்... வெகுநாட்களாய் உன் வெட்கத்தைத் தரிசிக்கத் துடிக்கிறது வானம்! -- தபு ஷங்கர்

வரதட்சிணை எல்லாம் கேட்டு உன்னைக் கொடுமைப்படுத்திவிட மாட்டேன். ஆனால் அதைவிடக் கொடுமையாய் இருக்கும் என் காதல். ** கூந்தலில் பூவாசனை வீசும்; தெரியும். இந்தப் பூவிலோ உன் கூந்தல் வாசனையல்லவா வீசுகிறது! ** நீ கிடைக்கலாம் கிடைக்காமல் போகலாம் ஆனால் உன்னால் கிடைக்கும் எதுவும் எனக்கு சம்மதம்தான்.. ** எனது உறக்கத்தின் வாசலில் நான் காவல் வைத்திருக்கிறேன். உனது கனவுகளை மட்டும் அனுமதிக்க.. ** நீ வெயில் காரணமாக உன் முகத்தை மூடி கொண்டாய்.. உன் முகத்தை பார்க்காத கோபத்தில் சூரியன் எங்களை சுட்டெரிகிறது!! ** நீ சாய்வதற்கென்றே வைத்திருக்கும் என் தோள்களில் யார்யாரோ தூங்கிச் சாய்கிறார்கள் பயணத்தில் ** உன் தைல விரல்களுக்கு ஏங்குகின்றன என் தலைவலிகள்…… ** உன் பிறந்த நாளையும் பிறந்த நேரத்தையும் காட்டுகிற ஒரு கடிகாரம் என் அறையிலிருக்கிறது. "கடிகாரம் ஓடலியா?" என யாராவது கேட்டால் சிரிப்புத்தான் வரும்.. அது காலக் கடிகாரம் அல்ல என் காதல் கடிகாரம் ** மரத்தின் கீழ் உனக்காக காத்திருக்கையில் மரமேறிப் பார்க்கும் மனசு ** எனக்கு லீப் வருடங்கள் ரொம்ப பிடிக்கும் அந்த வருடத்தில்தான் இன்னும் ஒரு நாள் அதிகமாய் வாழலா...

எ ன் வீடு எனக்கு பிடித்திருக்கு எதிர் வீட்டில் நீ இருப்பதால் ... ** து டிப்பதை விட உன்னை நினைப்பதற்கே நேரம் சரியாக இருக்கிறது என் இதயத்திற்கு   ** வ ரதட்சிணை எல்லாம் கேட்டு உன்னைக் கொடுமைப்படுத்திவிட மாட்டேன். ஆனால் அதைவிடக் கொடுமையாய் இருக்கும் என் காதல். ** கூ ந்தலில் பூவாசனை வீசும்; தெரியும். இந்தப் பூவிலோ உன் கூந்தல் வாசனையல்லவா வீசுகிறது! ** நீ கிடைக்கலாம் கிடைக்காமல் போகலாம் ஆனால் உன்னால் கிடைக்கும் எதுவும் எனக்கு சம்மதம்தான்.. ** எ னது உறக்கத்தின் வாசலில் நான் காவல் வைத்திருக்கிறேன். உனது கனவுகளை மட்டும் அனுமதிக்க.. ** நீ வெயில் காரணமாக உன் முகத்தை மூடி கொண்டாய்.. உன் முகத்தை பார்க்காத கோபத்தில் சூரியன் எங்களை சுட்டெரிகிறது!! ** நீ சாய்வதற்கென்றே வைத்திருக்கும் என் தோள்களில் யார்யாரோ தூங்கிச் சாய்கிறார்கள் பயணத்தில் ** உ ன் தைல விரல்களுக்கு ஏங்குகின்றன என் தலைவலிகள்…… ** உ ன் பிறந்த நாளையும் பிறந்த நேரத்தையும் காட்டுகிற ஒரு கடிகாரம் என் அறையிலிருக்கிறது. "கடிகாரம் ஓடலியா?" என யாராவது கேட்டால் சிரிப்புத்தான் வரும்.. அது காலக் கடிகாரம் அல்ல...

***** நீ சாய்வதற்கென்றே வைத்திருக்கும் என் தோள்களில் யார் யாரோ தூங்கிச் சாய்கிறார்கள் பயணத்தில்! ***** உன் தைல விரல்களுக்கு ஏங்குகின்ற என் தலைவலிகள் ****** நீ எந்த உடையிலும் கவிதையாகத்தான் இருக்கிறாய் சேலை கட்டியிருக்கும் போது தான் தலைப்புடன் கூடிய கவிதையாகிறாய்.. ******* உன் கையசைவிற்க்காகவே எத்தனைமுறை வேண்டுமானாலும் உன்னிடம் இருந்து விடை பெறலாம்... ******* -- தபு ஷங்கர்  

சற்று முன் நீ கடந்து போன தடயம் எதுவுமின்றி அமைதியாய் கிடக்கிறது வீதி. எனினும் அதிவேக ரயுலோன்று கடந்து போன தண்டவாளம் போல இன்னும் அதிர்கிறது என் இதயம். -- தபு ஷங்கர்

அழகான பொருட்களெல்லாம் உன்னை நினைவு படுத்துகின்றன. உன்னை நினைவுபடுத்துகிறவை எல்லாமே அழகாகத்தான் இருக்கின்றன. "நான் எது கேட்டாலும் வெட்கத்தையே தருகிறாயே...வெட்கத்தைக் கேட்டால் என்ன தருவாய்?." --- என்னை உடைப்பதற்காகவே என் எதிரில் சோம்பல் முறிப்பவள் நீ --- 'ஒரு நிமிடத்தில் உன்னைக் கடந்துபோகிற பெண்ணைப் பார்க்க தினமும் ஒரு மணி நேரம் காத்திருக்கிறாயே' என்று கேட்ட என் நண்பனிடம் சொன்னேன்... 'நீ கூடத்தான் ஒரே ஒரு நாள் சம்பளம் வாங்குவதற்காக ஒரு மாதம் முழுவதும் வேலை செய்கிறாய்!'  ---    

'உனக்கென்று தனியாக தலையணை வைத்துக் கொள். என் தலையணையை எடுக்காதே!" என்று நான் சொன்னதுதான் தாமதம்... உன் கண்ணில் நீர் முட்டிக் கொண்டுவிட்டது. 'ஏன் இப்படிப் பிரித்துப் பேசுகிறீர்கள்?' என்றாய். 'பிரித்தெல்லாம் பேசவில்லை. உனக்கென்று நீ தனியாகத் தலையணை வைத்துக் கொண்டால், நீ ஊருக்குப் போயிருக்கும் நாட்களில், உன் தலையணையை நீ என்று நினைத்துக் கட்டிக்கொண்டு தூங்கலாம். அதற்குதான்!' என்றேன். நீ தாவி வந்து என்னைக் கட்டிக்கொண்டு, 'ஒரு நிமிஷம்... நான் துடிதுடித்துப் போயிட்டேன், தெரியுமா!' என்றாய். காதல் அப்படிதான்... துடித்துக் கொண்டிருக்கிற இதையத்தைத் துடித்துக்க வைத்துவிடும்! 'நமக்கு கல்யாணம் நடக்கிற நாளில், அம்மி மிதித்து அருந்ததி பார்க்கச் செல்லும்போது, நான் உன்னைத்தான் பார்ப்பேன்' என்றேன். 'ஏன்.. என் முகத்திலா அருந்ததி இருக்கிறது?' என்றாய். 'இல்லை... அருந்ததியே உன் முகமாக இருக்கிறது!" என்றேன். நீ சிரித்துவிட்டு, 'அப்ப நான் மட்டும் வானத்தைப் பார்க்கணுமா?" என்றாய். 'வேண்டாம்... வேண்டாம்... சீர் வரிசையில் கண்ணாடி இருக்கும்...

துயில் கலைந்து எழுந்து குளிக்கக் கிளம்பும் உன்னைத் தடுப்பதே, ஒவ்வொரு காலையும் அழகான போராட்டமாகிப் போகிறது எனக்கு. 'குளித்து சுத்தமாகதான் அடுப்பைப் பற்றவைக்க வேண்டும்' என்று உன் அம்மா சொல்லி அனுப்பியதைக் கெட்டியாகப் பிடித்துக்கொண்டு... எழுந்தவுடன் குளித்தே ஆகவேண்டும் என்று ஏன் அடம்பிடிக்கிறாய் நீ. ஒவ்வொரு நாளும் நீ தூங்கி எழும்போதெல்லாம்... நீ தூக்கக் கலக்கத்திலிருந்து மீண்டு வருகிற அந்த அழகான தருணங்கள்... பிறந்த குழந்தை தவழ்ந்து, எழுந்து, நடக்கின்ற பருவங்களாய் இருக்கிறதடி எனக்கு. நீ உடனே குளிக்கப் போய்விட்டால்... அந்த அழகு எல்லாம் தண்ணீரில் கரைந்து போய் விடாதா? தூங்கி எழுந்த உன் முகத்தைச் சுற்றி 'இது புதிய முகமோ?' என்கிற ஆச்சர்யத்தோடு பறக்கும் உன் முடிகளின் அழகைப் பாரேன்... நீ குளித்து விட்டால் அந்த முடிகளின் சிறகுகள் எல்லாம் ஈரமாகி, பறக்க முடியாமல் தவிக்காதா? குளித்து முடித்து ஈரம் அப்பிய உடையுடன் நீ இந்த வீட்டில் வளைய வருவது கொள்ளை அழகுதான் என்றாலும் அது வேறு அழகடி. அதற்க்காக இந்த இரவு அலங்கரித்து அனுப்பிய உன் அழகை ஒரு அரை மணி நேரமாவது நான் ரசிக்கவில்லை என்றால...